محمد حسین ضریر پسر خدیجه خانم خواهر جناب باب الباب – میرزا

میرزا محمد حسین ضریر پسر خدیجه خانم (ورقة الرضوان) خواهر جناب باب الباب است. میرزا حیدر علی اصفهانی در بشرویه به زیارت اخت ملا حسین ورقه الفردوس و همشیره زاده شان (پسر خدیجه خانم) جناب میرزا محمد حسین ضریر که حقیقتا در ثبوت و رسوخ بصیر بودند و نجل ارجمندشان میرزا عبدالبهاء و میر محمد حسین بیک که نایب الحکومه و فدائی امرالله بودند فائز (1) ميرزا محمد حسين ضرير ملقّب به بصير كه در صغر سن نا بينا گشت ودر ايمان و استقامت مشارٌبالبنان و همواره مورد تعرّض دشمنان بود و ناچار مهاجرت به عشق آباد نموده در آنجا وفات يافت و پسرش ميرزا عبدالوهّاب (ميرزا عبدالبهاء) به غايت منجذب ومشتعل و خادم امر ابهی بوده (2) میرزا محمد حسین (فرزند بی بی خدیجه – ورقه الرضوان و میرزا محمد حسن همسر و پسر عم ایشان ) در خردسالی به بیماری ابله مبتلا و نابینا شد (ضریر) و اما به تلافی این مشکل حافظه ای سرشار داشت و به مدد عصا به کوچه و بازار میرفت و عصاکش او میرزا رفیع بود و روزی با او در بازار مورد اهانت و ضرب مردم واقع شد و مدتها بستری بود ولی مهاجمین مجازات نشدند زیرا شخص شاکی پسر خاله ملا حسین باب الباب بود . میرزا محمد حسین ضریز بسیاری از آثار و آیات امر بدیع را در حافظه داشت و می خواند و توضیح میداد و بارها مورد ضرب و اهانت مردم بشرویه بود و حتی به نا بینائی او رحم نکردند. حضرت بهاءالله او را بصیر نامیدند بصیر شخصی مهربان و قوی دل بود و در شدت گرفتاری ها و طوفان بلاها همه را به بردبابری تحمل میکرد او دو بار ازدواج کرد همسر اول او نساء خانم دختر کربلائی عبدالله غیب الله و خدیجه خانم (ام المهاجر بود) از این ازدواج دو پسر به نام های میرزا عبدالبها و عزیزالله و یک دختر بنام جمالیه (بی بی جان) داشت و از همسر دوم کوچکترین فرد از نه نفر دختران ملا محمد تقی پیشنماز بود که از او دو دختر به نام های شمس جهان خانم (عظیمی) و نیره خانم (صمیمی) به بار آورد اولادان بصیر همگی در ظل امر الهی بوده و هستند(3)