یوقده همدانی - درویش

حاجی عبدالکریم قزوینی پسر حاجی فتحعلی قزوینی که شخصی ملاک و ثروتمند بود و در سلک اهل عرفان درآمد و به لباس درویشی ملبس شد. شخصی بنام اسمعیل که از جمله مریدان او بود و به حاجی طیفور معروف گردید بهمراه حاجی عبدالکریم به سیر و سیاحت مشغول شد. حاجی عبدالکریم به نام عارف علی به ارشاد مردم پرداخت. در اسلامبول نام جمهور ابدال را اختیار کرد و با حاجی طیفور به عکا برای زیارت رفت و جمال قدم او را حاجی مونس ملقب فرمودند. و مدت چهار سال در سیر و سفر بود در موقعیتی او با درویش یوقده همدانی و موصده اصفهانی در امزاجرد همدان به تبلیغ پرداختند و امیرتومان مالک قریه آنها را اخراج کرد.(1) در سال 1290 ش (1330/1329) اشرار به اذیت پرداختتد و آقا حسن پسر شیخ محمد ابراهیم قمی از احبای مستقیم که در همدان ساکن بود مورد چوبکاری واقع شد و حاجی یوقده و آقا سلیمان خیاط ملایری مورد حملات شدید واقع شدند و در صدد بودند شاهزاده مهدی قلی میرزا موزون را هم اذیت و آزار دهند او خلاص یافته به امزاجرد نزد داود قلی امزاجردی پناه برد.(2)